تصویرگاه دویست و سه

تو مثل نیمه ی مانده ماه

که طلوع خورشید را

با درخششی ساده

در سپیده شرمسار

روشنایی اش می کند

تاریکی های جهان را

شرمسار

حضور ساده ات می کنی