افسوس که بیفایده فرسوده شدیم،وَز داسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم؛دردا و ندامتا که تا چشم زدیم،نابوده به کامِ خویش، نابوده شدیم!xa0xa0

اینجاخاورمیانه استما با زبان تاریخ حرف می زنیمخواب های تاریخی می بینیمو بعدبا دشنه های تاریخیسرهای همدیگر را می بُریماز شام تا حجازاز حجاز تا بغداداز بغداد تا قسطنطنیهاز قسطنطنیه تا اصفهاناز اصفهان تا

و تازه می فهممکه برف خستگی خداستآن قدر که حس می کنیپاک کنش را برداشتهxa0می کشدروی نام منروی تمام خیابان هاخاطره هاخلوت هاxa0

به مجنون گفت روزی عیب جوییکه پیدا کن به از لیلی نکوییکه لیلی گر چه در چشم تو حوریستبه هر جزوی ز حسن او قصوریستز حرف عیبجو مجنون برآشفتدر آن آشفتگی خندان شد و گفتاگر در دیدهی مجنون نشینیبه غیر از خوب

زندگی با ماجراهای فراوانشظاهری دارد بسان بیشه ای بغرنج و درهم بافxa0ماجراها گونه گون و رنگ وارنگ استچیست اما ساده تر از این، که در باطنxa0تاروپود هیچی و پوچی هماهنگ است.من نه خوش بینم، نه بدبینممن، شد و هست و شود بینمعشق را عاشق شناسد، زندگی را منمن که عمری دیده ام پایین و بالایشxa0که تفو بر صورتش، ...

بسيار پيشتر از امروزxa0دوستت داشتم در گذشتههای دورxa0آن قدر دورxa0که هر وقت به ياد میآ ورمxa0پارچبلور کنار سفرهی منxa0ابريق ميیشودxa0کلاه کپی من، دستارxa0کت و شلوارم، ردای سفيدxa0کراواتم، زنارxa0اتاق، همين اتاق زي

تا میآیم بگویم دوستت دارمدریا میآیدرَدِ پایِ سپیدهدم را پاک میکندحافظهام یاری نمیکندنمیدانم چرانمیدانم از کِیاما خیلی وقت استدیگر از تاریکی نمیترسمxa0

نگاهها چه ظالمانه جای کلمات را گرفته اندxa0سکوت چه قدر جای صدا راxa0هنوز نگفته ام دوستت دارمxa0نگاهم اما به عربده گفتxa0عربده ای که نرگس حافظ راپژمرده کردxa0هنوز نگفته ای دوستت دارمxa0سکوتت اما بارانی شدxa0و دل صن

ریرا ...!همگان به جستجوی خانه میگردند،من کوچهی خلوتی را میخواهمبی انتها برای رفتنبی واژه برای سرودن ...و یادهای سالی غریبکه از درخت گفتنهزار بوسهی پاسخ میطلبید!بگذریم ... ریرا!از گوشهی چشم ن

دیراست گالیادر گوش من فسانه دلدادگی مخواندیگر ز من ترانه شوریدگی مخواهدیر است گالیا! به ره افتاد کاروانعشق من و تو؟ آهاین هم حکایتی است ...اما درین زمانه که درمانده هر کسیاز بهر نان شبدیگر برای عشق و

...چشم آهو چه مگر گفت به سرپنجهی شیرکه شد از صید پشیمان و سر افکند به زیراگر از یاد تو جانم نهراسید ببخشزندگی پیش من ای مرگ! حقیر است حقیرمنّتی بر سر من نیست اگر عمری هستپیش این ماهی دلمرده چه دریا، چه کویرچو قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟هیچ یک! من چو کبوتر؛ نه رهایم، نه اسیراز تهیدستی خود شرم ن...

می دانی در صدایت چیستوسط یک باغچهگُل یخ با حریر آبیبرای سیگار کشیدنبه طبقه یِ بالا می رویمی دانی در صدایت چیستزبانِ ترکیِ بی خواباز کارت راضی نیستیاین شهر را دوست نداریمردی روزنامه اش را تا می کندمی د

مردى كه دهان دارداما حرف نمى زندلب دارداما نمى بوسدمردى كه با بينى اشهيچ چيزى را نمى بويدبا گوش هايشچيزى را نمى شنودمردى با چشمانِ غمگين و بازوانِ بلندكه نمى داند چگونه به آغوش بكشد"مترسكى است"كه گنجشك هاى من را فريب دادهxa0

xa0اکنون من در نیم شبانِ عمرِ خویش امآن جا که ستاره ئی نگاهِ مشتاقِ مرا انتظار می کشد…در نیم شبانِ عمرِ خویش ام، سخنی بگو بامنـــ زود آشنایِ دیر یافته! ـــتا آن ستاره اگر توئی،سپیده دمان را منبه دوری و

من همیشه دوستدار یک زندگی عجیب و پر حادثه بوده امxa0شاید خنده ات بگیرد اگر بگویم من دلم می خواهدxa0پیاده دور دنیا بگردم ٬ من دلم می خواهد توی خیابان هاxa0مثل بچه ها برقصم ٬ بخندم ٬ فریاد بزنم ٬xa0من دلم می خو

ای اشتیاق به زیستنمرا دریاب و به خانه ی او ببربه حقارت این سبد پارهxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 نگاه نکنموسائی حمل می کند.xa0

یا من در اشتباهمxa0یا سپیده یادش رفته سر بزندیا تاریکی با چشمانم به شوخی نشستهیا چشمانم به تاریکی عادت کردهیا چیزی درون سینه ام می سوزدxa0یا من به مقراضی رهایی را چیده امهرچه هست یا نیستنه این زندگی عرضه تمام کردن بازی را داردنه من ادم خوب بازی کردن روزهای بد بودمxa0پ.ن:أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا م...

وقتی می آمدم جهانبوی سیب تازه می دادنمی دانم چرا شرابش به من رسید

xa0می خواستم جهان راxa0به قوارای رویاهایم در آورم کهxa0رویاهایمxa0به قوطی جهان تبدیل شدxa0

ده سال بعد از حالِ این روزامبا کافه های بی تو در گیرمگفتم جهانِ بی تو ینی مرگده ساله رفتی و نمیمیرمده سال بعد از حال این روزامتو ، توو آغوشه یکی خوابیمن گفتم و دکتر موافق نیست!تو بهتر از قرصای اعصابید